فکر می کنم ساده ام اگر فکر کنم باید به خوش اومد هر کسی خودم رو عوض کنم یا ظاهرسازی کنم... اصلا به دلایل شخصی ممکنه حال و حوصله کسی رو نداشته باشم... حالا هر کی می خواد باشه... این حقمه که بی خیال افراد به فکر حس خودم باشم دور از افراد و فقط برم و بیام... تا زمانی که اوضاع بهتر بشه...

همه چیز می گه که باید کمال گرایی و افکار اضافی و فکر این و اون و ملاحظه و غیره رو رها کنی... بی خیال تر و بی پرواتر جلو بری و اقدام کنی و امتحان کنی و امتحان کنی و جلو بری...

قبلا هم نوشته بودم خوشم نمیاد ولی مجبورم... یه چیزاش خوشم می اومد اما نه اینطوری... الان هم دیگه مجبورم... بلاخره یه روز آزاد می شم...

اینجا درگیر هزارتا کوفت و زهرماریم... بعد یه عده خرافاتی کاری ندارند به چز توجیه حکومت و مالیدن و شخص پرستی و غیره... این ها دیگه کین... همینطوری دهها سال از دنیا عقبیم دیگه چه برسه که بخواهیم این ولخرجی و سو مدیریت و غیره رو توجیه دینی و خرافی هم بکنیم...

یه عده هم که کلا می زارن از کشور می رن... یه عده هم که نق می زنند اما کار عملی نمی کنند... کی و توسط چه کسی قراره وضعیت درست بشه؟؟؟

بعضی وقتا نمی شه فکر کرد... بخوای فکر کنی اضطراب و پریشونی و پا درهوایی... اصلا به درک دنیا که به اخر نمی رسه.. تازه می شه زندگی معمولی... گه می خورند... تنها راه اینه که بدون فکر جلو بری... حداقل مدتی رو براش اختصاص بدی... بله از جوانب مختلف مشکل هست ولی خوب نمی شه اعتنا کرد...یه قضیه دیگه هم اینه که الان مهمترین مسئله کوفتی من شده همین... جوری که باقی قضایا و مسائل پیشش چیزی نیست... اصلا بی اهمیت شده... افراد کارها ... اهمیتی ندارند... مهم این کوفتیه... فعلا

خلاصش اینه که گرفتاری شدیما... انشالله که ختم به خیر می شه... ولی چقدر دلم راحتی و بی دغدغگی رو می خواد...

داره خطری می شه... بی حقوقی از یک طرف... بعد معلوم نبودن آخر این جریان... و فشارهاش و غیره اینها خیلی جالب نیست...

من که خیلی دوست داشتم بیام اینور پس تلاشت رو بکن ... دیگه هر گهی می تونی بخور... یعنی هر حرفی که بشه زد... با هر کسی که بشه حرف زد... اینها هم که همه می گن بیا اینور... خوب چرا که نه... بیکار هم که نمی شه بود...

من دیگه طاقت این همه اضطراب رو هم ندارم...

بابا صنعت شریفم سر .... نمی خوام... نه دکتر باشم نه استاد باشم... با فوق دیپلم مکانیک الان وضع و کار و زندگی شون از من بهتره... چه گوهی بخورم... اینها رو فراموش کن... ببین چقه غلطی باید بکنی... اون کیری هم بدجور وقتم رو گرفت... هیچ گوهی هم از توش در نیومد... شاید متمرکز بودم مقاله بهتری می دادم... پراکنده شد... ریده شد به زندگیم... البته اینها چیز جدیدی نیست شروع کن به ارسال اون کیری ببین چی می خواد بشه اه...به درک ... برو ببین کاری چیزی بهت نمی دن...

سایت ترو تمیزی شد.... الان از نیازمندیها به سمت پیاده سازی خیلی راحت جلو رفتی... نمی دونم انگار تجربه گرونی بود... به هر حال من از css و html گرفته تا react و غیره جلو رفتم... همیشه سعی کرده بودم برای خودم کارها رو راحت کنم.اما به هر حال این تکنولوژی همزمان در حال پیشرفت و تغییر بود... این تجربه حتما به کارم میاد... کارهایی که من کردم زمانی بلاخره انجام می شده... حالا تکنولوژی کار رو راحت کرده... و تو بیشتر تحلیل می کنی و اعلان می کنی که چی می خوای... یعنی بیشتر تحلیل و طراحی می کنی... با استفاده از کدهای آماده و فریمورکها کار جلو می ره...من هم به نوعی فریمورک رو توسعه دادم اما این توسعه ها باید کارها رو راحت کنه اما محدود نکنه... شاید روش من محدودیتهایی داشت. مثلا به نظر فرم ها و ویو ها بهتره همون سمت front انجام بشه چه یک کد جاوا و html و چه استفاده از کتابخونههای سطح بالا و یا حتی فریمورک ها ... بک اند هم بهتره داده ها رو فراهم کنه در یک قالب جنرال مثل json ... اینها همش درست...پس اتوماسیون میاد با حفظ این معماری و این جداسازی کارهایی که باید انجام بشه رو سریع می کنه یعنی کد نهایی رو تولید می کنه... فریمورک هم خوبه... ولی می خام بگم اگر قرار است انعطاف وجود داشته باشه... باید از کتابخونه ها و فانکشن ها استفاده کرد و یا تولید کد مورد نظر رو اتوماسیون کرد...به هر حال الان خیلی امکانات زیادی رو داره خودکار عرضه میکنه و نیاز بود که به این سمت بره... و کارش هم راحت و منسجم شده...

درسته چه زحمتهایی کشیدم از ایجاد منو گرفته تا بک اند و غیره تازه از فریمورک و غیره هم استفاده می کردم... اما الان در دو ثانیه کدی ایجاد م شه که بیا و ببین و چه گزینههایی داره... الان شاید بشه بگی ثمر داده و باید این ثمر چیده بشه...